 | Nog een keer over salarissen in Italie, Jacqueline NL+IT | 10-3-2010, 17:46 uur |
Vandaag stond dit bericht in de Corriere della Sera. Het geeft goed weer wat de toekomst in Italie is voor veel jongelui. Noi, giovani laureati in fuga da Milano MILANO - Sono sogni di normalità quelli di Alice e Matteo. Trovare un lavoro in linea con capacità e competenze. Avere presto culla e passeggino in giro per casa. E — domani — fare vivere i propri figli in un contesto sereno, sicuro, sano. «A Milano, la nostra città, tutto questo era difficile da realizzare— raccontano oggi i due ragazzi —. Abbiamo meditato per lunghi giorni, e notti, e ancora giorni. Poi abbiamo deciso di emigrare in Australia». Trentuno anni lui, trenta lei, sia Alice che Matteo si sono laureati a pieni voti nel 2004, rispettivamente in Lingue e in Linguaggio dei media. «Poi ci siamo infilati nel tunnel degli stage e dei contratti a termine», racconta Matteo. «Sono entrato in un’agenzia di pubblicità come account a 250 euro al mese. Passati sei mesi mi hanno fatto un contratto a progetto di altri sei mesi a 500 euro. Poi ancora un contratto. Finalmente mi hanno assunto a tempo indeterminato a 1.100 euro, straordinari e domeniche compresi». «A me è andata peggio — interviene Alice —. Ho lavorato da precaria per un paio di siti internet. Farsi pagare era un’impresa. Quindi ho ripiegato su un posto da segretaria a mille euro al mese». «L’idea dell’Australia ci è venuta perché subito dopo la laurea abbiamo passato quattro mesi a Sidney per una vacanza lavoro», ricorda Matteo. «Nel dicembre 2006, dopo un paio d’anni di frustrazioni post laurea, abbiamo cominciato il lungo e complesso iter che regola l’emigrazione in quel Paese — prosegue il racconto Alice —. Presto ci siamo convinti che il massimo traguardo raggiungibile per noi a Milano era un lavoro a tempo indeterminato da mille euro al mese ciascuno. Il che avrebbe voluto dire destinare metà delle entrate familiari per l’affitto o il mutuo di un appartamentino nell’hinterland. Con tutto il corollario che ne deriva: due ore al giorno sui treni dei pendolari, figli rimandati a data da destinarsi, stress e frustrazioni quotidiane». Quando nel marzo del 2008è arrivato il via libera per un visto di tre anni ad Adelaide, Alice e Matteo hanno passato qualche notte insonne. Poi hanno deciso: «Partiamo». A giugno si sono sposati, poi hanno preso l’aereo che li ha portati dall’altra parte del mondo. A che punto sono oggi i loro sogni? «Alice ha un posto da segretaria a 2.100 euro al mese: sta facendo colloqui, è convinta di poter trovare di meglio. Io insegno italiano all’università di Adelaide — racconta Matteo —. Ci sono prospettive di stabilizzazione. Perciò mi sono iscritto a un master on line dell’università Cà Foscari, così avrò più possibilità di passare di ruolo. La retribuzione è buona: poco meno di 4.800 euro al mese. E qui la vita costa meno. Per dire, abitiamo in una villetta a pochi passi dal mare e paghiamo l’equivalente di 900 euro d’affitto». Alice e Matteo domattina spalancheranno le finestre e vedranno i delfinigiocare con l’oceano. Ma adesso è sera, e con il buio non c’è spettacolo della natura che protegga dalla nostalgia. «L’Italia ci manca — dicono entrambi —. Ma stiamo iniziando le pratiche per il visto permanente. Speriamo di ottenerlo presto, così nostro figlio non dovrà aspettare per venire al mondo. Qui, nella terra delle opportunità».   | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, het sneeuwt hier IT | 10-3-2010, 17:52 uur |
ik moet ervan huilen, zie zoveel banen hier die in Nederland MBO niveau vragen wat me normaal lijkt (en daar is helemaal niks mis mee) maar hier vragen ze een laurea! het ergste voorbeeld de afgelopen weken was dat ze ergens een medewerker callcenter vroegen maar dus iemand met een laurea! ja sorry hoor maar daar studeer je niet 4 jaar voor maar ook commerciale estero en vervolgens voer je orders in de computer | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Michèle IT | 11-3-2010, 9:50 uur |
Ik heb in Nederland een HBO opleiding gevolgd, SPH (Sociaal Pedagogische Hulpverlening) Met dat diploma kun je veel doen in Nederland. Werken op en groep met verstandelijk gehandicapten, Raad voor de Kinderbescherming, Pleegzorg etc.. Voor mijn vertrek naar Italie heb ik in de verslavingsreclassering gewerkt (plannen opzetten voor verslaafde delinquenten en rapporteren voor de Officier v Justitie) En wat denk je dat ik in Italie kan met mijn (internationele) diploma??? Helemaal niks! Zelfs voor een normale peuterspeelzaal (!!!) heb je hier universiteit nodig terwijl je dat in NL al met een mbo kan. Zie je het al voor je, universiteit voor poesje miauw liedjes zingen, poepluiers verschonen en om ze op een creatieve manier dingetjes te leren..Sorry hoor... Ik heb nu 2 seizoenen op het vliegveld gewerkt. Daar zitten door 'vriendjespolitiek' dan weer figuren die net la scuole media hebben afgerond maar wel de verantwoordelijke taak hebben balansberekeningen van het vliegtuig te doen....Heel logisch, grrrr | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Jodie | 10-3-2010, 19:23 uur |
Ik weet dat het een lang bericht is, maar een vertaling zou ik fijn vinden! | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Marije It :) | 10-3-2010, 19:38 uur |
Omdat het zo'n mega lap tekst is heb ik het even door google laten vertalen.Ja ik weet het het is niet perfect maar je zult het wel snappen in grote lijnen Wij, jonge afgestudeerden ontvluchten van Milaan MILAN-worden dromen van normaliteit van Alice en Matthew. Zoeken naar een baan in overeenstemming met de vaardigheden en deskundigheid. Snel bakermat en stroller in het Parlement. En — morgen — doen hun kinderen leven in een vreedzame, veilig en gezond. 'In Milaan, onze stad, dit alles is moeilijk uit te voeren, zeggen de jongens, vandaag. Wij hebben meditated voor lange dagen en nights en nog dagen. En wij hebben besloten om te emigreren naar Australië '. Eenendertig jaar hem, dertig maat haar, zowel Alice en Matthew met eer bewijzen in 2004, respectievelijk in de talen en de taal van de media. 'Vervolgens wij worden gevangen in de tunnel internships en futures', zegt Matthew. 'Worden ingevoerd in een reclame bureau als account op 250 euro per maand. Afgelopen halfjaar heb ik een contract aan het opstellen van nog eens zes maanden tot EUR 500. Dan nog een contract. Tot slot ik voor onbepaalde tijd 1100 euro, overuren en met inbegrip van de zondag hebben gehuurd '. 'Ik erger gegaan — ingrijpt Alice —. Ik heb gewerkt vanuit de precaire voor een paar van de Internet-sites. Toeslag is een bedrijf. Vervolgens gevouwen ik op een plek door secretaris duizend euro per maand. 'De idee van Australië er kwam omdat wij onmiddellijk na de graduatie vier maanden in Sydney voor een vakantie taak', herinnert eraan Matthew. 'In December 2006, na een aantal jaren van postdoctorale frustraties, wij begonnen met de lange en ingewikkelde proces dat regelt de migratie in dat land, blijft het verhaal Alice —. Snel wij zijn ervan overtuigd dat het maximum haalbare doelstelling voor ons in Milaan een onbepaalde tijd van duizend euro per maand, elke was. Dat betekent dat de helft van de introductie voor huur of hypotheek van een klein appartement in het achterland. Met de resulterende uitvloeisel: twee uur per dag op trein arbeiders, kinderen die zijn neergezet laat dagelijkse stress en frustratie. Wanneer het in maart 2008, kreeg het start sein voor een visum voor drie jaar in Adelaide, Alice en Matthew sommige slapeloze nacht vers treken. Vervolgens zij besloten: 'Veilige'. In juni zijn getrouwd, dan heeft het vlieg tuig dat ze vanaf de andere kant van de wereld. Op welk punt zijn vandaag hun dromen? 'Alice heeft een post door secretaris 2100 euro per maand: onderhandelingen doet, zij meent dat zij beter kunnen vinden. Ik Engels op de universiteit van Adelaide leren — vertelt Matthew —. Er zijn mogelijkheden voor stabilisatie. Dat is de reden waarom ik schrijf u een stramien op regel universiteit Cà Foscari, dus ik zal meer kansen te geven. De vergoeding is goed: amper 4800 euro per maand. En hier het leven kost minder. Te zeggen, wij leven in een huis enkele stappen van de zee en het equivalent van € 900 huur betalen '. Alice Matthew morgenochtend Windows stevig gesloten blijven en de delfinigiocare met de Oceaan zien. Maar nu het wordt vanavond, en met het donker spektakel van aard die door nostalgie beschermt. Het ontbreekt ons aan Italië — zeggen beide —. Maar wij de procedures voor de permanente visum bent beginnen. Wij hopen te krijgen het snel, zodat onze zoon niet hoeven zal te wachten tot de wereld te komen. Hier, in het land van verkoop kans '. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Marije It :) | 10-3-2010, 19:39 uur |
Ohh dit is echt een hele slechte vertaling hahahahhhhaha | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, FeliX | 10-3-2010, 22:46 uur |
oe bent gezakt for die inboergeringskoersoes ;-) | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, il lacustre | 10-3-2010, 20:07 uur |
Het is echter bittere realiteit, kinderen hebben in Italie geen toekomst meer. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, monique | 10-3-2010, 21:27 uur |
Met stijgende verbazing lees ik regelmatig dit soort berichten.. Als ik n.l. een vertegenwoordigster zoek -in ook nog eens een heel leuke branche- is er helemaal niemand geinteresseerd! Heb uit armoede zelfs gebeld naar -enigszins geschikt lijkende- jonge dames die werk zochten via de krant, niemand interesse... Vroegen niet eens naar salaris, gewoon 'nee' Worden blijkbaar liever barista, comessa, cameriera, colf, badante of iets anders weinig spannends met een, weliswaar vast, maar verder uitzichtloos salaris, weinig uitdaging en verantwoordelijkheid, maar wel Vaste Uren! Mijn Spaanse collega viel haast van zijn stoel bij het horen van mijn personeels problemen, bij hem staan ze bij wijze van spreken in de rij! Kom op: vertel mij waar ik die Laureati vind die op een tijdelijk contract voor 500 Euro in de maand werken willen!!! ;-)) | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, FeliX | 10-3-2010, 22:42 uur |
500 Euro in de maand? en dan fulltime.....lijkt meer op slavenhandel dan :-) | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Moppie | 10-3-2010, 22:57 uur |
Precies hetzelfde dacht ik ook. Misschien is het 20 uur. Maar dan nog is het veel te weinig. Maar daar hadden we het al eerder een keer over dat de salarissen zoveel lager zijn dan in Nederland. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, monique | 11-3-2010, 9:31 uur |
Dat was ook maar een grapje, maar ik lees altijd dit soort berichten over dit soort salarissen, en ik kan niet eens iemand vinden voor een normaal salaris! | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Angenieta (SI) | 11-3-2010, 9:36 uur |
Tja, niet iedereen is in de wieg gelegd om 'vertegenwoordiger' te zijn. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Paula di Paola IT Calabria | 10-3-2010, 22:38 uur |
Ik begrijp dit topic uit eigen ervaring erg goed. Wij hebben hier nauwelijks vrienden die de eigen kinderen bij zich mogen hebben. Dat heeft niets met Calabria te maken, waar wij nu wonen, want wij woonden ook in Milano waar onze zonen werkten en in de omstreken ervan. Een goede of een slechte opleiding... het maakt weinig uit. Onze oudste zoon ging vanuit Milano naar Duitsland terug, omdat hij daar door een toeval een super internationale kans kreeg bij Cartier in Keulen waar hij zijn internationale liceo deed... eigenlijk moest het maar voor een tijdje zijn, maar uiteindelijk kwam hij daar ook nog zijn vrouw tegen en leeft nu in Duitsland. Onze jongste zoon had destijds een baan in Milano, in dezelfde positie, “direttore di una ditta molto importante in Italia” (ik noem de naam niet).... de verantwoording van iemand die 50 is.... en in Milaan geen leven om te genieten... Door een tip van onze oudste zoon, heeft onze jongste zoon ook de stap gewaagd en heeft ook zijn verdiende kans in Duitsland gekregen. Ze zijn wel blij met de kansen die ze kregen, maar een soort heimwee hebben ze toch...ze waren immers meer in Italia en dat blijft net zo diep in je hangen, zoals wij in het forum die soms heimwee hebben. Wat moeten wij dan dan wederom antwoorden aan onze kinderen die ook hetzelfde voelen en innerlijk over dat eigen plaatsje nadenken wat ze niet meer hebben? Ik denk dat daar alleen maar de forumers op kunnen antwoorden, die al volwassen kinderen hebben. Ik zou wel eens willen weten, wie hier uiteindelijk eens iets kan meevoelen of schrijven... want dit is een soort “tweede stap” en is uiteindelijk ook belangrijk. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, anna IT | 11-3-2010, 9:36 uur |
maar monique waar zoek jij en wat zoek jij? ik wil best iets leuks doen namelijk | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, monique | 11-3-2010, 9:50 uur |
Hoi Anna, mail me maar even prive voor meer info, ok? | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, monique | 11-3-2010, 9:49 uur |
Nee natuurlijk is niet iedereen hiervoor in de wieg gelegd, maar als de nood zo hoog is, blijf ik het raar vinden dat veel mensen het blijkbaar niet eens willen proberen! Sterker nog, niet eens naar het salaris vragen!! Ik heb ook echt wel baantjes gehad die achteraf niets waren, maar ik probeerde het wel, dat is het verschil. Maar misschien is dat ook wel het mentaliteits verschil waar we het al eens eerder over gehad hebben. Het verbaasde me gewoon.. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, anna IT | 11-3-2010, 10:18 uur |
dag monique, ik heb je privegemaild | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, vona | 11-3-2010, 10:26 uur |
ik ken een volwassen man met een gezin in mijn dorp die werkt voor een agrarische cooperatie waar het administratief en organisatorisch een puinhoop is. Hij werkt(e) 9 uur per dag tot voor kort en krijgt al 6 maanden geen cent salaris omdat er eenvoudigweg geen geld is. Dat kan gewoon, geen salaris geven, en hij kan nergens anders aankloppen. Dus... die familie maar weer. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, de zon schijnt IT | 11-3-2010, 10:31 uur |
ik wacht ook nog op geld van gedaan werk en dat kan me echt kwaad maken, ik bel, ik schrijf en dan geen reactie of na 2 weken, langzaam krijg ik het geld wel maar het is toch van de zotte | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, regina | 11-3-2010, 10:39 uur |
Monique, je hebt blijkbaar het bericht uit de Corriere niet goed gelezen. Het gaat er niet om of je je incidenteel met 500 euro tevreden stelt, bijvoorbeeld voor een stageplaats, maar het gaat erom dat je structureel met 1.000 euro en ook met 2.000 euro met zijn tweetjes niet heel ver komt. En dan, 2de punt, dat je bij gebrek aan een vaste (en dus geen halfvast of onvaste) baan geen structuur aan je leven kan geven, bv door een huis te kopen of, in een ander niet op het materiele gericht opzicht, door een gezin te stichten. Dan heb ik het ook niet over de tijd, de energie en het geld gestoken in een langdurige opleiding (return on investment, zoals de financiele mensen zo graag roepen). En al evenmin dat mensen ook graag voldoening in hun werk vinden. Trouwens die voldoening in het werk levert ook een beter rendement voor het kapitaal opleveren, simpelweg omdat gemotiveerde en tevreden mensen goed werk afleveren. In Italie is het helaas heel moeilijk, zo niet onmogelijk goed werk te vinden tegen een redelijke vergoeding (wat kan iemand nu met de 500 euro die jij zo genereus aanbiedt?) Gevolg: de mensen trekken naar het buitenland en dan zijn de zonen van Paula en die van mij nog bevoorrecht, want zij hebben een dubbele cultuur, maar de assistent van het universiteitslab (trouwens met ondeugdelijke outillage) waar mijn zoon stage liep, en die in een onderzoekinstuut in Londen werkt, alsook een andere collega die in de VS zit, hebben het probleem dat hun affectieve banden in Italie liggen. En wat dan, als je midden dertig bent en een gezin wilt stichten. Met jouw 500 euro of de 800 van de universiteit??? | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, ... IT | 11-3-2010, 10:50 uur |
snap dat het moeilijk is, maar ik zie aan de andere kant ook heel veel thuiswonenden leven als god in frankrijk met hun luis vuitton tassen of gucci of wat dan ook, lekker uiteten gaan etc mijn thuiswonende schoonzus geeft haar volledige salaris (1200 euro!) uit aan kapper, schoonheidsspecialist, en noem het maar op, dat zijn haar 'vaste lasten' (en dan heeft ze geluk dat ze auto rijdt op bedrijf van familie) ze weet niet eens wat een huishouden kost en inhoudt, ze is ruim in de dertig en heeft nooit 1 cent gespaard | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, monique | 11-3-2010, 12:30 uur |
Regina, jij hebt blijkbaar mijn bericht niet goed gelezen. Ik heb helemaal niets gezegd over het feit dat de salarisen laag liggen, of dat je daar wel of (in dit geval niet!) van kunt leven!! Of over de onredelijke contracten... Natuurlijk ben ik het daar niet mee eens en natuurlijk is dat schandalig!! Ik maakte alleen een grapje (daar is het ;-) teken toch voor??), dat ikzelf die laureati voor 500,- pm nooit tegenkom. (Ironie heet dat...) Sterker nog, ook bijna geen mensen vind voor een normaal salaris!! En mijn eisen zijn echt niet te hoog, ze hoeven geen universitaire opleiding te hebben, zelfs geen verkoopervaring, maar wel veel enthousiasme en doorzettingsvermogen. En dat dit mij erg verbaasd, uiteraard ook alle andere verhalen kennende! | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, nicole | 11-3-2010, 14:52 uur |
@... IT en die schoonzus maakt zich ook niet druk want als ze gaat trouwen regelt de familie wel de inboedel.... | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, monique | 11-3-2010, 15:10 uur |
En dat kweekt misschien dus de voor mij niet te begrijpen mentaliteit van m.n. veel jonge Italianen(sen)... De familie regelt het allemaal wel, eigen verantwoordelijkheid is een heel vies woord... | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, ... IT | 11-3-2010, 15:19 uur |
@ nicole en monique: precies en die mentaliteit begrijp ik ook niet mijn schoonzus heeft zoiets van 'als mijn ouders overlijden dan verkopen we het huis en heb ik geld', dat is toch niet normaal, en oja ze heeft ook een personal trainer in de palestra, dat kost ook een smak geld maar ondertussen als het dak van het huis waar de ouders van mijn vriend en zijn zus dus in wonen vernieuwd moet worden, dan kan mijn vriend voor de kosten opdraaien omdat ze geen geld hebben, en dat wij ook een huis te betalen hebben, ach nou ja dat doet er niet toe | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Thomas (MI) | 11-3-2010, 16:00 uur |
Natuurlijk weet ik dat het niet makkelijk is om hier een leuke, redelijk betaalde baan te vinden, maar je roept het wel over jezelf af wanneer je ‘Scienze della comunicazione’ of ‘Linguaggio dei media’ gaat studeren. Bijna iedereen die dat doet droomt van een baan bij de televisie of de Corriere della Sera, maar de realiteit is anders. Dan mag je nog niet eens klagen als je een vaste betrekking vindt met een salaris van 1000 euro netto. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Angenieta (SI) | 11-3-2010, 16:13 uur |
Maar als je dan met diezelfde opleiding in Australie zo ontzettend veel meer kunt verdienen... Alleen de secretaressebaan verdient al het dubbele. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Thomas (MI) | 11-3-2010, 16:43 uur |
Dat is toch geen ramp, om naar Australië te verhuizen? Als ik jonger was zou ik het misschien ook doen. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Angenieta (SI) | 11-3-2010, 17:09 uur |
Het is ook geen 'ramp', maar het zou ook niet nodig moeten zijn. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, ... IT | 11-3-2010, 17:19 uur |
precies het zou niet nodig moeten zijn, het zou leuk zijn dat als je studeert hier (serieus) dat bedrijven de waarde daar eens van zouden inzien, dat je meer kan dan een postzegel plakken veel jonge mensen gaan dus niet naar universiteit maar doen superiore want uiteindelijk verdienen ze hetzelfde ik heb gestudeerd (WO in NL), daar 10 jaar gewerkt, was hoofdredacteur van bedrijfsbladen voordat ik hierheen kwam en ik had me erop ingesteld dat ik hier ander werk zou gaan doen, dat geeft allemaal niet, ik wilde vooral werken, gewoon iets te doen hebben, maar dan vragen ze me bij sollicitatie of ik met de computer kan werken, sorry hoor maar waar heb je het over, dan kan ik toch niet serieus blijven | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, regina | 11-3-2010, 17:21 uur |
Het is wel een ramp, niet zozeer voor de mensen zelf die ongetwijfeld ondanks moeilijkheden hun weg wel zullen vinden, maar voor Italie zelf. Het zijn niet de arbeiders, maar het is de intelligentia die wegtrekt. Hierdoor wordt een land armer. Na de val van Antwerpen trok de intelligentia weg en werd Vlaanderen een land van boeren, terwijl Haarlem, Leiden en andere Hollandse steden de Gouden Eeuw tegemoet gingen. En mijn praktijkvoorbeeld betreft niet scienze delle comunicazioni, maar biotecnologia farmaceutica, oftewel dat geknutsel met nieuwe medicijnen, een beta-wetenschap met toekomst, maar niet in Italie, waar geen rooie cent voor wetenschappelijk onderzoek wordt uitgegeven, zulks in tegenstelling met bijvoorbeeld Frankrijk waar juist in deze tijd van crisis in onderwijs en onderzoek wordt geinvesteerd. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, ... IT | 11-3-2010, 17:23 uur |
gelijk Regina | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Thomas (MI) | 11-3-2010, 17:28 uur |
Maar ik blijf er bij dat als je 'Linguaggio dei media' gaat studeren, je niet te hard moet zeuren wanneer je geen baan vindt. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Thomas (MI) | 11-3-2010, 17:56 uur |
Voor een land als geheel is een brain drain nooit gunstig, maar voor de persoon in kwestie kan een emigratie heel postitief uitpakken. Veel mensen op dit forum zijn toch ook geëmigreerd (en geïmmigreerd)? Ik vind dat artikel uit de Corsera helemaal niet zo triest. Het is een positief verhaal over twee mensen die gedoemd waren om met in totaal 2000 euro per maand hun dagen te slijten op een flatje in het Hinterland van Milaan – en ik weet hoe dat eruit ziet . Nu zitten ze in de zon, verdienen lekker, leren goed Engels en verruimen hun horizon. En als ze ooit besluiten om terug naar Italië te komen, hebben ze in ieder geval een hoop (werk)ervaring opgedaan. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, ... IT | 11-3-2010, 18:45 uur |
zeker dat ben ik met je eens dat het voor de persoon in kwestie goed kan zijn ja ben ook geemigreerd maar niet vanwege economische redenen ;-) is het echt zo erg in het hinterland? | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, regina | 11-3-2010, 19:38 uur |
En hun culturele, sociale en familiale banden. Het lijkt wel erg veel op de vakantie op een camping van Berlusconi voor de door een aardbeving getroffen inwoners van Aquila....... | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Paula di Paola IT Calabria | 11-3-2010, 21:40 uur |
Toch wil ik nogmaals mijn mening hier meedelen, waarmee ik me ook aan Regina aansluit. Met dit soort salaris wat je in Italia kan verdienen, mag je eventueel wel blij zijn... maar beslist niet altijd gelukkig en tevreden. Het leven is vooral in Noord-Italia erg duur. Ik herinner me dat onze jongste zoon destijds in eenduizendachthonderd lire verdiende... meer als menig andere van zijn leeftijd destijds.... hij was toen 24 jaar. Maar van al dat geld, bleef er maar 500.000 lire destijds over om te overleven, dit was destijds een super baan. Daar moest men ook duur voor betalen.... geen vakantie als anderen het hadden... maar het was zelfs een “must” in een uitgestorven Milano ook nog zijn filiale draaiende te houden... Geen Kerstmis of zomervakantie. Met deze ervaring heeft hij in Duitsland zijn weg gevonden. Nu is hij 36 jaar, menige ervaring rijker en gelukkig zelfbewust. Maar natuurlijk kan gebeuren dat hij ook last kan krijgen van de crisis die er nu is.. Ik schrijf dit , omdat ik steeds de toekomst van kinderen van vrienden uit heel Italia hoor en lees. Hoeveel vrienden hebben we... die zoveel investeerden in opleidingen voor hun kinderen en tot nu toe geen vaste baan hebben. De ouders moeten echt dikwijls helpen om de volwassen kinderen steeds weer te moeten ondersteunen...om uiteindelijk die “soddisfazione” te hebben... dat het éindelijk gelukt is. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Jacqueline NL+IT | 12-3-2010, 7:02 uur |
Ik sluit me bij Regina en Paola aan. Het gaat niet om dit specifieke geval maar om de trend die er in Italie is. Wij krijgen op ons instituut dagelijks open sollicitaties van jonge Italianen die : medicijnen, farmacie, biologie, talen you name it, hebben gestudeerd, daarnaast hun diploma DITALS (diploma om Italiaans aan buitenlanders te kunnen geven) hebben gehaald en zo proberen hun brood te verdienen. Ze zitten over de hele wereld en hopen op een dag toch werk te kunnen vinden in hun branche. En even over die studies waar Thomas het steeds over heeft. Mijn eigen dochter heeft naast wat andere opleidingen ook communicatiewetenschappen gestudeerd en heeft eerst 3 jaar in New York en nu sinds 3 jaar in Barcelona een geweldige baan waarbij ze meer dan 5000 euro per maand verdient. Ook zij is de wereld ingetrokken en ik juich dat alleen maar toe, maar in Italie had zij geen enkele kans. Het grappige is echter dat zij wel in Barcelona voor een bekend Italiaans bedrijf werkt (Replay). | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Moppie | 12-3-2010, 9:00 uur |
Ooh ook wel een leuke. Gaan we nu allemaal opschrijven hoeveel onze kinderen verdienen? Nou onze oudste is zelfstandig en heeft een goedlopend bedrijf. De jongste werkt deels voor zichzelf en deels elders. Gaat dus duidelijk iets minder dan bij de oudste. Getallen noem ik niet. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Jacqueline (NL+IT) | 12-3-2010, 9:09 uur |
Flauw! Het ging er alleen om dat je met een studie communicatie wetenschappen wel degelijk je brood kan verdienen en dat het in Italie een ellende is om werk te vinden met wat voor studie dan ook! | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Jacqueline (NL+IT) | 12-3-2010, 9:22 uur |
En nu ik daar beter over nadenk; daar komt het cultuurverschil weer om de hoek kijken. In Nederland is het not done om over geld te spreken, wat je verdient, hoeveel je huis gekost heeft enz. In Italie is dat dus heel gewoon! Ik heb geen idee of Moppie in Nederland of Italie woont, maar haar reactie op mijn berichtje was dus wel typisch Nederlands! | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Andriani | 12-3-2010, 10:10 uur |
Hier is vriendjespolitiek ook heel normaal. Met de juiste personen kennen of in de familie hebben kom je al snel verder (blijkt ook wel uit de lijst van familieleden/vrienden van politici en bekende Italianen die bij de RAI werken). | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, J@nine uit Friuli | 12-3-2010, 10:39 uur |
Jacqueline (NL+IT) ja dat is waar...haha ..ik was een keer in nederland en toen zij onze buurvrouw dat haar zoon zo goed verdiende..ik vroeg toen ( ben blijkbaar behoorlijk italiaans ) hoeveel dan ? Dat wist ze dus niet eens...ze zei dat haar zoon zei dat hij goed verdiende..maar niet hoeveel. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Thomas (MI) | 12-3-2010, 10:51 uur |
Ik provoceerde een beetje, maar was misschien niet helemaal duidelijk. Marketing en communicatie zijn hele serieuze vakken. En in die gebieden valt - ook in Italië - zeker goed brood te verdienen. Ik heb wel het idee dat het niveau van opleidingen als ‘Linguaggio dei media’ heel laag is. Ik heb dagelijks te maken met ‘uffici stampa’ en kom helaas heel weinig echt professionele mensen tegen. Daarbij gaan veel te veel jongeren tegenwoordig dergelijke studies volgen, met het gevolg dat er weinig werk voor hen is. Zeker als je op de 31ste afstudeerd bent (altijd ‘a pieni voti’) en weinig of geen werkervaring hebt. In dat geval mag je nog niet eens klagen als je een (vast!) contract hebt en een salaris van 1000 euro netto per maand. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Angenieta (SI) | 12-3-2010, 11:27 uur |
Volgens het artikel zijn ze 6 jaar geleden afgestudeerd, en nu 31 jaar. Afstuderen op je 25ste lijkt me heel aardig. En dan nog. Het gaat nog niet eens zo zeer om het begin salaris van 1000 (als je daar aan komt, want dat is dus maar helemaal de vraag) maar je groeit niet snel boven die 1000 uit, ook niet na enkele jaren ervaring. En wat kun je daar mee? Niet veel dus. Geen lange termijn plannen enzo. Los van de studie, kijk even naar het verschil in salaris voor de secretaresse baan in Italie en in Australie. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Thomas (MI) | 12-3-2010, 12:20 uur |
Je hebt gelijk, hij was in 2004 afgestudeerd. Het probleem met een diploma in ‘Linguaggio dei media’ blijft echter hetzelfde. Ik zou iedere jongere van harte willen afraden om een dergelijke studie te volgen. Ik heb zelf Italiaans gestudeerd. Ook niet echt een slimme keuze. Maar met een beetje geluk heb ik m’n weg wel gevonden. En uiteindelijk is het hier nog goed van pas gekomen. Ik wil alleen niet zeuren dat ik te weinig verdien. De lonen zijn in Italië nu eenmaal in het algemeen laag. En anders had ik maar een vak moeten leren. Overigens blijft het altijd een hachelijke zaak salarissen in Nederland en die in Italië met elkaar te vergelijken. In Nederland verdiende ik meer, maar daar zijn de ziekteverzekeringspremies veel hoger, heb je geen TFR en geen ‘ticket restaurant’. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Angenieta (SI) | 12-3-2010, 12:36 uur |
Nee, ik wilde die vergelijking ook niet doen. Ik had trouwens in Nederland wel lunch vergoeding en in Italie geen ticket restauarant. En in Nederland krijg je vaak vakantie geld. Maar feit blijft dat je met 1000 euro in Italie niet zo veel kan. En dat 1000 euro toch door hele volkstammen verdient wordt, als ze er al aan komen. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Andriani | 12-3-2010, 11:48 uur |
Tsja, de salarissen zijn laag hier, de kosten voor levensonderhoud niet... Qua koopkracht zit je in Italie dus niet op de goede plek. Waar ligt dat aan? Dat alles veel inefficienter gaat hier? Dat men in topfuncties juist wel erg veel verdient? | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Thomas (MI) | 12-3-2010, 12:25 uur |
Inefficiëntie, corruptie, ‘omgekeerde selectie’, d.w.z. hoe hoger je in de hiërarchie komt, hoe meer incapabele mensen (met hele hoge salarissen) je tegenkomt, weinig echte concurrentie, belastingontduiking op grote schaal, slecht bestuur en ga zo maar door. Al die dingen worden uiteindelijk door de consument betaald. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Chris | 12-3-2010, 12:51 uur |
Ik begin zo langzamerhand chronisch depressief te worden van al die uitzichtloze situaties. Economie, politiek, klimaat, 'de maatschappij'. Om maar niet te beginnen over de politieke situatie in Nederland na het nieuws van vandaag. Is het nou echt zoveel slechter dan 20 jaar geleden, of is het de kwantiteit van berichtgeving die is toegenomen dankzij het internet? Kan iemand me geruststellen dat het altijd één pot nat is geweest en dat we dus niet met zijn allen afstevenen op een grote catastrofe? | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Thomas (MI) | 12-3-2010, 13:14 uur |
Welnee, niet depressief worden! In Nederland was het twintig jaar geleden precies hetzelfde. Crisis, uitzichtloosheid, ‘No Future’ en zo verder. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Richard | 13-3-2010, 19:32 uur |
zo is het Thomas. Helaas maar waar. In mijn optiek hebben de ouders van dat leuke stel er een zooitje van gemaakt (of de politici die hen 'vertegenwoordigden' en goed voor zichzelf gezorgd (pensioen, vaste baan, hoge arbeidskosten voor van alles en nog wat, huizen gekocht tegen lagen prijzen, verschrikkelijk veel mensen bij de overheid in dienst, belassting ontduiking ongemoeid laten, inflexibele arbeidsmarkt, stakingen, veel te sterke vakbond, etc.). Daardoor kunnen hun kinderen moeilijk een baan vinden, en als ze het vinden dan is het salaris laag. Het is geen leuke situatie, maar ik heb er ook niet echt medelijden mee. Men heeft zelf het land naar de knoppen geholpen. Italie is niet bestuurd met het oog op de toekomst, maar alleen met nu. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Gi§ | 12-3-2010, 13:14 uur |
Even een update voor de kronieken: @Jacqueline: dat is echt een droombaan van je dochter! Te gek zeg Ja idd, cultuurverschillen. In Nederland doe je vaak veel te gek...je zou miscchien eens trots op jezelf zijn..stel je voor! Wat ik echter wel opmerk is dat Italianen vaak hun bruto salaris noemen. In NL toch meestal netto? @Thomas: Hé, heb jij ook Italiaans gedaan? Kennen wij elkaar? Welke sector ben jij in beland? | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, ... IT | 12-3-2010, 13:21 uur |
@jacqueline, inderdaad cultuurverschil niet praten over je salaris, en als ik in NL zeg dat ik af en toe een klus doe in nero (ik werk ook wit hoor) is dat ook een taboe | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Thomas (MI) | 12-3-2010, 14:14 uur |
Geen idee... ik ken niemand die Gi§ heet ;-). Ik werk bij de radio. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, stella | 12-3-2010, 14:25 uur |
hoe dan ook, ik voed mijn kinderen tweetalig op, in de hoop ze zo een extra kans te geven naar het buitenland te gaan als ze hier in italie geen goede baan kunnen vinden. zodra ze groot genoeg zijn hoop ik dat ze erasmus, socrates en noem maar op zullen doen, gaan backpacken en interrailen (bestaat dat nog?) en dergelijke, om zoveel mogelijk van de wereld te zien en eventueel elders te wortelen. het is misschien niet in mijn eigen interesse (ik zal ze missen) maar als ik om mij heen kijk is het vinden van een goede baan in eerste instantie toch een kwestie van netwerken. zelf heb ik ook twee jaar gratis gewerkt voordat voldoende mensen mij kenden om mij een concorso pubblico te laten winnen. en wat alice en matteo betreft: iedereen studeert hier af met het maximum voti dus dat zegt helaas helemaal niks. niet alleen de arbeidsmarkt is verrot maar het hele opleidende systeem dat eraan voorafgaat. het blijft wat mij betreft een triest verhaal, want ja, mooi hoor die dolfijnen, maar je bent wel weg van je vaderland en je familie. mijn kinderen hebben, zoals iemand al schreef, het voordeel van de dubbele cultuur en het vele reizen, en zullen zich dus sneller elders thuis voelen, althans dat hoop ik. maar het is en blijft diep triest. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Moppie | 12-3-2010, 18:01 uur |
Ik woon in Nederland Jaqueline (hoe kan het ook anders met zo'n antwoord) Hier wordt inderdaad niet tegen iedereen verteld(en zeker niet tegen onbekenden) wat je verdient. Ook niet wat de kinderen verdienen want dat wordt hier als 'opschepperig' gezien. Je bent zelf ook Nederlandse volgens mij, dus moet dat voor jou niets nieuws zijn. Inderdaad cultuurverschil, maar willen jullie nu allemaal zeggen dat jullie ineens zo Italiaans geworden zijn en het als 'raar' beschouwen als wij onze salarissen niet aan de grote klok hangen? Kom op zeg! Bedoel ik verder niets vervelends mee hoor. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Thomas (MI) | 12-3-2010, 18:50 uur |
Ik vind trouwens helemaal niet dat Italianen zo open zijn over wat ze verdienen. Iedereen doet er altijd heel geheimzinnig over. Er wordt wel vaak geklaagd dat het te weinig is. Maar hoeveel het is zegt bijna niemand. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Corjo | 12-3-2010, 19:59 uur |
Een Italiaan vraagt wel zonder blikken of blozen wat jij verdient. Dat willen ze wel graag weten. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Thomas (MI) | 12-3-2010, 21:11 uur |
Ik woon hier 8 jaar, en mij heeft nog nooit iemand dat zo op de man af gevraagd. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Susy | 12-3-2010, 22:28 uur |
Nou, aan mij wel, hoor. Ik was ook nooit gewend om te vragen wat iemand voor z'n huis/auto/nieuwe jas had betaald. Begint nu volgens mij ook in NL steeds normaler te worden, maar ik 'leerde' het in Italie ;-) | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Jacqueline NL+IT | 13-3-2010, 7:07 uur |
Moppie, ik ben half Italiaans half Nederlands , maar opgegroeid in Italie en woon nu in Nederland, en ken dus de beide culturen allebei. Toch voel ik me meer Italiaans dan Nederlands en dat zal wel te maken hebben met het feit dat ik vrijwel mijn hele leven in Italie heb gewoond . Wat in Nederland als opschepperig overkomt wordt in Italie (net als trouwens in Amerika) helemaal niet zo beschouwd. In Nederland mag je niet laten zien (laat staan erover praten) dat je het goed hebt (calvinisme), terwijl dat in Italie de normaalste zaak van de wereld is. Voor mij is het doodgewoon om over dit soort zaken te spreken, zonder daarbij de bedoeling te hebben op te scheppen. Wat mij echter opviel toen ik in Nederland kwam wonen, hoe subtiel, maar o zo duidelijk, hier met dit soort dingen wordt omgegaan. In Nederland hoor je bij een groep. Je rijdt in een Volvo, je kinderen doen VWO en zitten op hockey en zelf doe je aan golf. Je rijdt in een Opel, je kinderen zitten op voetbal enz enz. Als je carriere maakt en meer gaat verdienen verhuis je van je rijtjeshuis naar een twee onder een kap en later naar een vrijstaand huis. Er wordt niet over geld gesproken maar de verzuiling is nog steeds duidelijk zichtbaar. En in Italie is het dus niet vies om over geld te praten. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Moppie | 13-3-2010, 15:46 uur |
Ik moet er wel een beetje om lachen hoor, wat ik nu zo lees. Bij welke groep zou ik dan horen? 2 auto's en een twee onder 1 kap? Maar soms kun je je lelijk verkijken. Nee, laat ik het anders zeggen: het is niet allemaal goud wat blinkt. | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, ... IT | 13-3-2010, 16:12 uur |
in NL hoor je bij die groep maar als jouw kind nou wil turnen in plaats van hockey of tennis dan is dat 'raar', het is toch belachelijk eigenlijk ik moet eerlijk toegeven voor Italiaanse begrippen hebben wij het goed (IT-NL stel) maar mijn vriend de Italiaan houdt het liever bescheiden, hij zal nooit tegen zijn vrienden zeggen wat ie verdient, het lijkt soms alsof ie zich schaamt ofzo (we zijn niet giga rijk ofzo en we wonen in een gewoon appartement, we hebben (weliswaar helaas) ook geen kinderen, dat scheelt denk ik wel), terwijl ik de Nederlandse juist af en toe, ach joh je leeft maar 1 keer koop toch datgene wat je wilt als je het kunt veroorloven en geniet ervan en je hebt gelijk Moppie, het is niet allemaal goud wat blinkt.... | ||
| Re: Nog een keer over salarissen in Italie, Cleanbread (AR) | 13-3-2010, 16:40 uur |
in italia kennen ze ook een verhuis hoor. alhoewel er meer koophuizen zijn ... | ||